\chapter{Podsumowanie}\label{podsumowanie}

Celem naszej pracy było zbadanie zależności pomiędzy
koewolucją grafu i strategi, a promowaniem się kooperacji
w przestrzennym dylemacie więźnia.
Zbudowaliśmy szereg modeli, które poddaliśmy symulacjom
używając przez nas stworzonych narzędzi.
Następie sformalizowaliśmy je w języku teorii gier 
i na koniec opisaliśmy rezultaty naszych badań.

Model społeczeństwa polskiego opisany w rozdziale \ref{modelPolski}
był pouczającym i inspirującym przykładem. W zamodelowanym środowisku kooperacja
promowała się, a średni jej poziom wynosił około $83\%$. 
Według symulacji, duże grupy społeczne (zrzeszające kilkudziesięciu i więcej
członków) charakteryzują się bardzo wysokim poziomem kooperacji,
przeciwnie do grup kilkuosobowych, w których
współpraca pojawia się znacznie rzadziej. 
Biorąc pod uwagę statystyczną dokładność danych użytych do budowy modelu, 
jest to wynik istotny nie tylko dla naukowców z dziedziny teorii gier, 
ale także dla socjologów, a nawet filozofów.

Modele używające prostszych grafów również dostarczyły optymistycznych wyników,
jednak bezprecedensowa dominacja taktyki ''wet za wet'' (por. \ref{typ}) była
już mniej zachęcającym rezultatem.
W sieciach o większym stopniu klasteryzacji
kooperacja pojawiała się dużo szybciej niż w tych 
o mniejszym współczynniku zgranulowania. 
Prawdopodobieństwo wystąpienia mutacji również
przyspieszało ewolucję, lecz miało ono
negatywny wpływ na stabilność niektórych modeli.

Ze względu na stopień skomplikowania
symulowanych populacji, analiza teoretyczna okazała się 
być poza naszym zasięgiem.
Otrzymane wyniki są sugestywne, lecz zbyt mało dokładne 
i nie pozwalają nam jednak na postawienie bardziej 
konkretnych twierdzeń.
Wykazują za to istnienie nietrywialnych zależności 
pomiędzy charakterystykami grafów, a promowaniem się kooperacji
w populacji graczy.
Tym samym zachęcają do dalszych, bardziej wnikliwych i prowadzonych
na szerszą skalę badań nad koewolucją grafu i strategii.


